| Logs van De Wereld Mijn Gedachte |
--- Archief ---
|
|
21-03-2006 - akelige mensen
"Lieve mensen!" Vele groepen worden zo aangesproken. Maar elke keer wanneer ik in gedachten de neiging krijg om mensen aan te spreken dan echoot er door de ruimte: "Akelige mensen!" of toch maar lieve mensen? Nee, want de mensen zijn niet lief. Ik heb twee voorbeelden vers in mijn geest zitten waarom zij dat niet zijn. Ook ik ben gegrepen door het fenomeen gezondheid. Ik ben bewust en gezond gaan eten en natuurlijk moet er ook bewogen worden. Een zwemkaart steekt nu trots uit een van de gleufjes van mijn portemonnaie. Ik pak mijn zwemspullen bijeen en ga op de fiets naar het zwembad. Het maakt overigens niet uit of ik om zeven uur 's ochtends of om 12 uur 's middags er ben, voor allebei geldt het volgende tafereel wat ik u ga beschrijven. Zodra je door de glazen deuren heen bent en je jezelf in het water laat glijden zijn er nog maar een paar minuten over om te kunnen genieten van het zwemmen. Sneller dan dat je kunt bevatten is het zwembad een mierennest geworden. Het baantjeszwemmen is verleden tijd, vandaag de dag doen we aan zigzagzwemmen! En het is leuk!! Je hebt de ene schop nog niet ontweken of de volgende zwemmer komt recht op je af stevenen (maar hij ziet toch ook wel dat ik al halverwege ben?). En voor jullie mannen heb ik dan toch een vraag. Is het zo dat jullie geen rekening houden met medezwemsters omdat ze vrouwen zijn of is het gewoon dom egoïsme? Echt waar, het lijkt wel of de mannen zoiets hebben van: "Ach, dat is een vrouw, die kan toch niet zwemmen, dus waarom zou je daar rekening mee houden." Half proestend met de laatste trap nog nadreunend in mijn dij zwem ik stug door, de mannen voorbij.
Het tweede voorval waar ik u graag van op de hoogte wil stellen is de geweldige warmte en vriendelijkheid van de kassadame van de mensa hier op de universiteit. Omdat je na een paar weken mensa-eten het liefst zou willen overgaan op een voedselloos dieet, neem ik nu mijn eigen eten mee. Er staan twee geweldige magnetrons en die toveren de heerlijkste maaltijden te voorschijn. Ware magie. Zo ook vanavond. Ik pak een dienblad, een glas, haal nog een lekker toetje, en natuurlijk niet onbelangrijk een bord. Ik sta geduldig te wachten in de rij van de kassa. "Dat is dan vijftig cent." Ik geef een briefje van vijf euro. "Heb je niet kleiner?", vroeg ze op zo'n akelige snauwende toon. "Nee." Had ik wel, maar ik heb mijn kleingeld nog nodig. "Eh, wat ga je met dat bord doen?", weer met datzelfde snauwende geluid. "Nou, ik heb een heerlijke magnetronmaaltijd meegenomen," zeg ik vrolijk. "Ja, maar dat mag niet." "Oh, dat wist ik niet" Begint ze rood te worden en ze slaat me een toon aan! "Dat moet afgewassen worden, en als je hier niets nuttigt dan mag je dat bord ook niet gebruiken." "Maar waarom staan er magnetrons dan?" "Ja, zeg, dat doe je in een restaurant toch ook niet? Je mag je toetje houden en het glas ook maar dat bord moet terug." Dat akelige mens werd steeds roder en ik stond daar verbijsterd. Ik wil door lopen om mijn bord dan maar braaf weg te leggen. "Wat ga je doen, geef hier dat bord!" Wat een akelig mens! Alsof de mensa ook maar iets weg heeft van een restaurant!! En waarom die magnetrons, leg dat dan uit. Volgens mij kletste ze uit haar nek! Ik loop langzaam in de richting van een tafel en ik voel dat mijn bloed begint te borrelen. Dat takkenwijf!! Dat onwaardige mens, die onozele, dat gewrocht! Waarom bestaat zij? Beelden flitsen door mijn hoofd. Met één hand om haar nek til ik haar zo de lucht in en ik zie de aders opbollen. Of een ander beeld. Ik gooi het bord in haar gezicht kapot. Of: ik wil rationeel met haar gaan praten. "Was dat nou nodig om mij zo te behandelen?" Maar dit beeld vaagt al weer weg en de volgende verschijnt. Ik vlieg haar aan en heldhaftig gooien de mensen in de rij hun dienblad met hun eten-achtig voedsel in de lucht en springen in de bres voor die oude tang. Ik word bedolven onder een massa mensen. Ach wat ik ook doe, het heeft toch geen zin. Dus ik stop mijn eten in de magnetron. Ik eet wel uit het bakje. Maar het bestek mogen ze toch echt lekker gaan afwassen.
Gepost door: op 21-03-2006 om 21:03
Klik hier om de 4 reactie(s) te bekijken.
|
|
|